Biznes \ Inwestycje

DrukujMuzeum Narodowe Ziemi Przemyskiej

2010-06-10

Obiekty muzealne stanowią wyjątkowe i nieczęsto podejmowane zadania projektowe. Budynek Muzeum Narodowego Ziemi Przemyskiej w Przemyślu jest jednym z pierwszych w okresie po II wojnie światowej zrealizowanym nowym obiektem Muzeum Narodowego w Polsce.


W okresie międzywojennym wybudowano dwa wielce znaczące w historii polskiego muzealnictwa budynki: Muzeum Narodowe w Warszawie i Muzeum Narodowe w Krakowie (ukończone dopiero w latach sześćdziesiątych). W 1986 r. Stowarzyszenie Architektów Polskich zorganizowało konkurs na Muzeum Śląskie w Katowicach. Nie udało się jednak zrealizować zwycięskiego projektu autorstwa Jana Fiszera.

 
 
Przemyśl jest malowniczym miastem o wyjątkowym charakterze, nadanym mu przez architekturę, historię i miejsce. Oczywistym było przyjęcie założenia, że projektowany budynek muzeum – jeden z najważniejszych obiektów użyteczności publicznej w mieście – winien wpisywać się w ten nastrój.
To wpisywanie się to nie tylko utrzymanie odpowiedniej skali, układu urbanistycznego ulic i placów, czy nawet nawiązania materiałowe. To również interesująca dynamika budowli, niespodziewane przejścia, nagłe zmiany natężenia światła. To siła ciężaru obiektu – jak w barokowych kościołach.
Budynek muzeum wykonano wg pierwotnej koncepcji architektonicznej KKM Kozień Architekci, która uzyskała I nagrodę realizacyjną w konkursie, w którym udział wzięły 104 pracownie projektowe.
Budowla została zestawiona z dwóch kamiennych, rzeźbiarsko formowanych obiektów muzeum z zawieszonymi pomostami i przeszkloną galerią fortów. Fort II – to strefa zupełnie zamknięta dla zwiedzających, zespolona z głównym korpusem. To w jego narożniku miały zostać utrwalone, jako historyczny relikt dawnej zabudowy, istniejące na terenie lokalizacji fragmenty murów zburzonej synagogi.
 
 
Blok ekspozycji miała przysłaniać żaluzjowa „ściana” z konstrukcją dla zieleni pnącej, przechodząca z pionu w poziom, tworząc kompozycyjną jedność z zielonym, regularnym, wydzielonym pasmem zieleni trawnika.
Muzeum to obiekt podpiwniczony, trójkondygnacyjny w części ekspozycyjnej oraz czterokondygnacyjny w strefie zaplecza administracyjno-pracowniczego.
Inwestor, Muzeum Narodowe Ziemi Przemyskiej, rozpisał przetarg na realizację budynku w trybie „zaprojektuj i wybuduj”. Zmiany projektowe wprowadzone do pierwotnej koncepcji miały dwa podstawowe źródła: zalecenia jury konkursowego oraz uwarunkowania lokalizacyjne wynikające z prowadzonych badań historycznych.
Do zmian wynikających z tzw. uwarunkowań zewnętrznych należy zaliczyć przestrzenną organizację ruchu w strefie ogólnodostępnej. Projektanci przeprowadzili szereg analiz, opartych na ruchomych modelach komputerowych, w celu oddania w projektowanym budynku klimatu i nastroju barokowego Przemyśla.
Podczas realizacji projektu budowlanego i wykonawczego wprowadzono szereg zmian wynikających ze szczegółowych wytycznych użytkownika (organizowano spotkania z zespołem pracowników muzeum oraz wizje lokalne i konsultacje w innych obiektach muzealnych), a także uwarunkowań wynikających z przeprowadzonych kilkumiesięcznych prac archeologicznych, którymi objęty był w całości teren lokalizacji.
Zmianom ulec musiała również strefa wejściowa, to, co autorom projektu było najbliższe. Uzyskany efekt przestrzeni o znamionach formy rzeźbiarskiej „wykutej” w jednorodnej materiałowo bryle wymagał niezwykle precyzyjnego, dzięki zastosowaniu zaawansowanych programów komputerowych, zapisu projektowego, umożliwiającego określenie realnej skali realizacyjnej. W ramach nadzoru autorskiego podczas budowy zespół projektantów współpracował ściśle z wykonawcą, dokonując korekt i aktualizacji rozwiązań przestrzennych i konstrukcyjno-materiałowych.
Zrealizowany obiekt ma powierzchnię użytkową 4164 m2, kubatura budynku wynosi ok. 27 900 m3.
Obiekt podzielono na 3 segmenty. Wejście główne do segmentu A prowadzi do holu wejściowego z szatnią, zapleczem gastronomicznym i socjalnym dla zwiedzających. Segment A pełni funkcję ekspozycyjną oraz magazynową. W piwnicach zlokalizowane są magazyny dzieł sztuki, na kondygnacjach wyższych zlokalizowano sale wystaw stałych i czasowych, salę audytoryjno-koncertową. W segmentach B i C zlokalizowano zaplecze administracyjno-techniczne z pracowniami konserwatorskimi oraz bibliotekę z czytelnią.
 
 
Z uwagi na bezpośrednie sąsiedztwo nowobudowanego obiektu z budynkami, ulicami i istniejącą infrastrukturą podziemną wzdłuż ulic: Wałowej i Ratuszowej, wykopy zabezpieczono ścianką szczelną z grodzic G-62 o głębokości 8 m i długości ok. 200 m. Po wykonaniu zabezpieczenia przystąpiono do robót ziemnych. Wydobyto i wywieziono ok. 13 000 m3 ziemi.
Z uwagi na niekorzystne warunki geologiczne posadowienie zrealizowano jako pośrednie – wykonano pale żelbetowe CFA o średnicach 600, 700 i 800 mm, o łącznej długości ok. 1600 mb. Pale zwieńczono rusztem żelbetowym, na którym wykonano płytę fundamentową z betonu wodoszczelnego. Konstrukcję budynku zrealizowano jako szkieletową – słupy i stropy żelbetowe, monolityczne, miejscami konstrukcja stalowa. Łącznie wykorzystano ok. 6000 m3 betonu oraz ok. 600 ton stali zbrojeniowej. Ściany zewnętrzne są murowane, ceramiczne. Ściany działowe wewnętrzne – murowane, w części gipsowo-kartonowe.
Komunikację pomiędzy segmentami stanowią 3 pomosty pełnoszklane (podłoga, balustrady) z okuciami ze stali nierdzewnej.
Obiekt wyposażono w 3 windy o napędzie hydraulicznym: pierwsza – dla zwiedzających, druga – obsługująca część administracyjną i trzecia – towarowa, służąca do transportu eksponatów o małych gabarytach.
Dach z izolacją z płyt styropianowych pokryto papą termozgrzewalną. Doświetlenie sali wystawowej ostatniej kondygnacji stanowią świetliki szedowe o aluminiowej konstrukcji.
Eksponowaną elewację wykonano jako kamienną, z trawertynu naturalnego na ruszcie stalowym ocynkowanym, częściowo na kotwach ze stali nierdzewnej. Również część okładzin wewnątrz wykonano z trawertynu. Od strony wschodniej zrealizowano ścianę osłonową w konstrukcji aluminiowej. W salach wystawowych położono parkiet sztorcowy dębowy.
 
 
Sala audytoryjno-koncertowa na ok. 200 osób wyposażona została w sprzęt audiowizualny oraz wykończona płytami dźwiękochłonnymi.
Dużym wyzwaniem było zapewnienie należytych warunków przechowywania i ekspozycji eksponatów oraz zbiorów muzealnych, z uwagi na odmienne wymagania dla poszczególnych ich rodzajów. Wykonane zostały niezależne układy klimatyzacyjne i wentylacyjne, doprowadzające powietrze o wymaganych parametrach do poszczególnych pomieszczeń. 
Monitoring parametrów środowiskowych w salach ekspozycyjnych oraz w magazynach eksponatów zrealizowano jako układ bezprzewodowy z transmisją danych, od rejestratorów wilgotności i temperatury do jednostki centralnej.
Obiekt wyposażono w komplet instalacji sanitarnych oraz słaboprądowych, takich jak: rozbudowany system bezpieczeństwa, sieć strukturalna, komputerowa, telefoniczna, przyzywowa, automatyka węzła cieplnego i klimatyzacji, centralny monitoring. Obiekt wyposażono w iluminację zewnętrzną, zagospodarowano również teren przyległy.
Doświadczenia wyniesione z pracy zarówno na etapie sporządzania dokumentacji, jak i realizacji wykazały, iż ścisła współodpowiedzialność projektanta, wykonawcy i inwestora za skomplikowany przestrzennie i złożony technologicznie obiekt (również w aspekcie narzuconego reżimu finansowego) jest możliwa, choć wymaga czasem podejmowania trudnych decyzji ograniczających nakłady inwestycyjne.
 
 
 
Źródło:materiały KKM Kozień Architekci i Inżynieria Rzeszów
Zdjęcia: Wojciech Kryński
 
Inwestor: Muzeum Narodowe Ziemi Przemyskiej, Przemyśl
Projekt: KKM Kozień Architekci, Kraków
Generalny wykonawca: Inżynieria Rzeszów Sp. z o.o.
Kierownik budowy: mgr inż. Stanisław Drymajło


Zaprenumeruj Wypisz się
 

Niedziela
5
Luty
 Luty 2012 
Pn Wt Śr Cz Pi So Nd
303112345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728291234

 Imieniny obchodzą dziś:
Adelajda, Agata
Notowanie NBP na dzień 2012-02-03
Nazwa walutyKod walutyKurs średni
bat (Tajlandia)1 THB0.1032
dolar amerykański1 USD3.1848
dolar australijski1 AUD3.4116
dolar Hongkongu1 HKD0.4106
dolar kanadyjski1 CAD3.1875
dolar nowozelandzki1 NZD2.6517
dolar singapurski1 SGD2.5560
euro1 EUR4.1932
forint (Węgry)100 HUF1.4399
frank szwajcarski1 CHF3.4784
funt szterling1 GBP5.0469
hrywna (Ukraina)1 UAH0.3961
jen (Japonia)100 JPY4.1792
korona czeska1 CZK0.1674
korona duńska1 DKK0.5641
korona islandzka100 ISK2.5927
korona norweska1 NOK0.5476
korona szwedzka1 SEK0.4737
kuna chorwacka1 HRK0.5529
lej rumuński1 RON0.9654
lew bułgarski1 BGN2.1440
lira turecka1 TRY1.8148
lit litewski1 LTL1.2144
łat łotewski1 LVL5.9899
nowy szekel izraelski1 ILS0.8557
peso chilijskie100 CLP0.6617
peso filipińskie1 PHP0.0747
peso meksykańskie1 MXN0.2486
rand (RPA)1 ZAR0.4169
real brazylijski1 BRL1.8526
ringgit malezyjski1 MYR1.0576
rubel rosyjski1 RUB0.1054
rupia (Indonezja)10000 IDR3.5581
rupia indyjska100 INR6.5348
won (Korea Płd.)100 KRW0.2848
yuan renminbi (Chiny)1 CNY0.5053
SDR (MFW)1 XDR4.9646
In�ynier Budownictwa -
Materiały budowlane


Instalacje


Sprzęt budowlany i transport

Odkurzacz P300
NEDERMAN POLSKA

Wydawnictwo Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa Sp. z o.o., ul. Kopernika 36/40, lok. 110, 00-924 Warszawa, tel. 0 22 551 56 00
KRS 0000192270 (Sad Rejonowy dla m.st. Warszawy, XII Wydział Gospodarczy KRS), NIP 525-22-90-483, Kapitał zakładowy 150 000 zł

© Copyright by Wydawnictwo Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa Sp. z o.o. 2006-2011
Publikowane artykuły prezentują stanowiska, opinie i poglądy ich Autorów