Używamy cookies i podobnych technologii m.in. w celach: świadczenia usług, reklamy, statystyk. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.

Zmiany w procedurach ustalania geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych

22.02.2013

Działania związane z interpretacją nowych przepisów i wskazywaniem potrzebnych dalszych zmian powinny być podporządkowane dążeniu do pełnej zgodności stanu polskiego prawodawstwa z  Eurokodem 7.

Zmiany aktów prawnych regulujących zasady wykonywania badań geotechnicznych i geologicznych.

W styczniu 2012 r. ustawę z dnia 4 lutego 1994 r. – Prawo geologiczne i górnicze (Dz.U. z 2005 r. Nr 228, poz. 1947 z późn. zm.) zastąpiła ustawa z dnia 9 czerwca 2011 r. [2]. W kwietniu 2012 r., w wyniku harmonizacji ustawodawstwa z postanowieniami przyjętych norm europejskich (Eurokod 7), zmieniono rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 września 1998 r. w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych (Dz.U. Nr 126, poz. 839), zastępując je rozporządzeniem z dnia 25 kwietnia 2012 r. [4]. W nawiązaniu do obowiązujących przepisów zwrócono uwagę na rolę poszczególnych grup zawodowych (geotechnicy, geolodzy, projektanci konstrukcji) w przygotowaniu danych dla określenia stanu i właściwości podłoża gruntowego obiektów budowlanych.

 

Aktualny stan prawny

W odniesieniu do obowiązującego stanu prawnego, regulującego zasady dotyczące dokumentowania warunków geotechnicznych i projektowania geotechnicznego, należy przywołać przepisy dwóch ustaw: [1] oraz [2].

Zgodnie z aktualnym prawodawstwem warunki geotechniczne na potrzeby procesu inwestycyjnego należy dokumentować, opracowując geotechniczne warunki posadowienia obiektów budowlanych (w formie opinii geotechnicznej, dokumentacji badań podłoża gruntowego i projektu geotechnicznego) na bazie uregulowań prawnych wynikających z ustawy [1] oraz jej aktu wykonawczego, jakim jest rozporządzenie [4]. W ujęciu przywołanych aktów prawnych geotechniczne warunki posadowienia obiektów budowlanych obejmują zarówno dokumentowanie budowy podłoża gruntowego na potrzeby budownictwa, jak i projektowanie geotechniczne i stanowią część projektu budowlanego. Zapisy dotyczące konieczności określenia kategorii geotechnicznej oraz warunków i sposobu posadowienia obiektu budowlanego znajdują się również w § 11 ust. 2 pkt 4 [5]. Opracowanie geotechnicznych warunków posadowienia nie wymaga posiadania przez sporządzającego potwierdzonych kwalifikacji zawodowych, za bezpieczeństwo budowli posadowionej w określonych warunkach geotechnicznych odpowiada natomiast projektant-konstruktor.

 

© Gordon Saunders - Fotolia.com

 

Równocześnie, w określonych sytua­cjach projektowych, badania dokumentujące warunki geotechniczne muszą być opracowane dodatkowo w formie dokumentacji geologiczno-inżynierskiejsporządzanej na podstawie przepisów ustawy [2] i aktów wykonawczych do tej ustawy [6], [7], [8], [9] i [10]. Szczegółowe zapisy pojawiające się przy precyzowaniu zakresu ww. dokumentacji geologiczno-inżynierskiej obligują jej wykonawcę do zamieszczenia w niej również elementów projektowania geotechnicznego, np. charakterystyki obiektu, prognozy zmian warunków geotechnicznych mogących wystąpić w czasie realizacji i po wykonaniu inwestycji, wskazań dotyczących sposobu posadowienia czy wpływu projektowanej inwestycji na istniejące w sąsiedztwie obiekty budowlane. Niektóre z tych elementów mają charakter typowo techniczny i wymagają posiadania specjalistycznych kwalifikacji inżynierskich. Opracowanie dokumentacji geologiczno-inżynierskiej wymaga posiadania stosownych uprawnień geologicznych, które nadaje Minister Środowiska.

Takie ulokowanie geotechniki w systemie prawnym, które de facto dokumentowanie warunków geotechnicznych pozostawiło geologom, natomiast projektowanie geotechniczne – konstruktorom (inżynierom budownictwa), wynika przede wszystkim z dotychczasowego podejścia ustawodawcy w tym zakresie. Brak formalnoprawnego odzwierciedlenia zadań i roli geotechnika w polskim systemie prawnym jest sprzeczny z praktyką (inżynierowie geotechnicy działają na rynku i nie jest to wcale mała grupa zawodowa) i rzeczywistymi potrzebami w zakresie prawidłowego przygotowania procesu inwestycyjnego przez określenie ryzyka związanego z posadowieniami i fundamentowaniem obiektów budowlanych, wzmacnianiem gruntów, wykorzystaniem gruntu jako materiału do budowy nasypów itp. Warto w tym miejscu przypomnieć, że pojęcie geotechniki do polskiej praktyki inżynierskiej, sankcjonując trend światowy, wprowadził ponad 50 lat temu prof. Zenon Wiłun, wydając książkę „Zarys geotechniki”. Niestety przez pół wieku nie skorzystano z szansy właściwego i jednoznacznego opisania zagadnień geotechnicznych w jednym akcie prawnym, a działalność inżynierów geotechników nie doczekała się formalnoprawnego usankcjonowania. Stan ten trwa właściwie do dziś, a swoisty dualizm prawny (nakładanie się kompetencji dwóch ustaw w zakresie badań geotechnicznych) powoduje brak jednoznaczności i przejrzystości przepisów prawa w zakresie dokumentowania i projektowania geotechnicznego.

Nadzieję na uporządkowanie tych zaległości przyniosło przystąpienie Polski do Unii Europejskiej i przyjęcie przez Polskę deklaracji do stosowania norm europejskich, w tym przypadku Eurokodu 7 (Projektowanie geotechniczne), co formalnie nastąpiło w 2010 r. Zgodnie z ideą Eurokodów ich przyjęcie powinno znaleźć odzwierciedlenie w systemach prawnych krajów członkowskich. W Polsce przyjęcie Eurokodu 7 spowodowało zmianę w kwietniu 2012 r. rozporządzenia dotyczącego oceny geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych [4]. Krok ten należy przyjąć jako zapowiedź właściwego kierunku zmian w postrzeganiu roli geotechników w procesie inwestycyjnym, jednak nadal niespełniający w pełni postulatów środowiska geotechników i założeń norm [11] i [12], tzw. Eurokodu 7.

 

Fot. archiwum firmy Geoteko Sp. z o.o.

 

Badania geotechniczne w ustawie – Prawo budowlane

Ustawa [1] w art. 4 ust. 3 pkt 4, definiując zawartość projektu budowlanego, wprowadza pojęcie geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych („geotechnicznych warunków posadawiania”) jako integralnej (w zależności od potrzeb) części projektu architektoniczno-budowlanego. Szczegółowe zasady ustalania geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych, zgodnie z art. 34
ust. 6 pkt 2 ustawy [1], określone zostały w rozporządzeniu [4].

Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia [4] zakres czynności przy ustalaniu geotechnicznych warunków posadawiania (w zależności od sytuacji projektowej) obejmuje:

- kwalifikację obiektu budowlanego do odpowiedniej kategorii geotechnicznej;

- projektowanie odwodnień budowlanych, barier lub ekranów uszczelniających;

- ocenę przydatności gruntów na potrzeby wykonywania budowli ziemnych;

- określenie nośności, przemieszczeń i ogólnej stateczności podłoża gruntowego;

- ocenę stateczności zboczy, skarp wykopów i nasypów;

- ustalenie wzajemnych oddziaływań obiektu budowlanego i podłoża gruntowego, obiektu budowlanego i wód gruntowych, obiektu budowlanego i sąsiadujących z nim innych obiektów budowlanych na różnych etapach budowy i eksploatacji;

- wybór metody wzmacniania podłoża gruntowego i stabilizacji zboczy, skarp wykopów i nasypów;

- ocenę stopnia zanieczyszczenia podłoża gruntowego i dobór metody oczyszczenia gruntu.

Paragraf 3 ust. 3 rozporządzenia [4] określa formy przedstawienia geotechnicznych warunków posadowienia, wprowadzając pojęcia: opinii geotechnicznej, dokumentacji badań podłoża gruntowego i projektu geotechnicznego. Zarówno forma przedstawienia geotechnicznych warunków posadowienia, jak i zakres niezbędnych czynności dla ich określenia uzależnione są od kategorii geotechnicznej obiektu budowlanego (§ 3 ust. 2 i 4).

Pojęcie kategorii geotechnicznej jest kluczowew przedmiotowym rozporządzeniu [4]. Kategorię geotechniczną ustala się w zależności od stopnia skomplikowania warunków gruntowych, konstrukcji obiektu budowlanego, wartości technicznej i zabytkowej obiektu budowlanego oraz możliwości znaczącego oddziaływania obiektu na środowisko (§ 4 ust. 1). W § 4 ust. 2 określone zostały warunki gruntowe w zależności od stopnia ich skomplikowania (proste, złożone, skomplikowane), natomiast § 4 ust. 3 rozporządzenia [4] określa zasady zaliczania obiektów budowlanych do pierwszej, drugiej i trzeciej kategorii geotechnicznej, z uwzględnieniem stopnia skomplikowania warunków gruntowych i pozostałych kryteriów.

W zależności od przyjętej kategorii geotechnicznej rozporządzenie [4] określa zakres niezbędnych badań geotechnicznych (§ 6). Wyniki badań geotechnicznych, zgodnie z uregulowaniami niniejszego rozporządzenia (§ 7), sporządza się w formie:

- opinii geotechnicznej (zdefiniowanej w § 8 rozporządzenia) dla wszystkich kategorii geotechnicznych;

- dokumentacji badań podłoża gruntowego (zdefiniowanej w § 9 zgodnej z PN-EN 1997-2: 2009) dla drugiej i trzeciej kategorii geotechnicznej;

- projektu geotechnicznego (zdefiniowanego w § 10) dla drugiej i trzeciej kategorii geotechnicznej.

Ponadto w § 7 ust. 3 [4] dla obiektów zaliczonych do drugiej kategorii geotechnicznej w złożonych warunkach gruntowych oraz obiektów zaliczonych do trzeciej kategorii geotechnicznej ustawodawca określił konieczność sporządzenia odrębnej dokumentacji geologiczno-inżynierskiej zgodnie z przepisami ustawy [2].

Istotne znaczenie dla dokumentowania warunków geotechnicznych ma również doprecyzowanie w rozporządzeniu [4] definicji opinii geotechnicznej, dokumentacji badań podłoża gruntowego i projektu geotechnicznego. Są to nowe pojęcia w polskim systemie prawnym, nawiązujące bezpośrednio do wymagań norm [11] i [12] obowiązujących od 2010 r.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcia dokumentacji badań podłoża i projektu geotechnicznego są również zdefiniowane odpowiednio w normie [12] i [11]. Definicje zawartości dokumentacji i projektu podane w rozporządzeniu są zawężone w stosunku do definicji podanych ww. normach, a sposób sformułowania § 9 i 10 rozporządzenia [4], określającego zawartość przedmiotowych opracowań, nie wymaga ich pełnej zgodności z przywołanymi normami.

Zgodnie z § 8 [4] opinia geotechniczna powinna ustalać przydatność gruntów na potrzeby budownictwa oraz wskazywać kategorię geotechniczną obiektu budowlanego. Należy przyjmować, że poza obiektami zaliczonymi do pierwszej kategorii geotechnicznej jest to opracowanie wstępne służące danymi wystarczającymi na etapie prowadzenia prac koncepcyjnych.

Dokumentacja badań podłoża gruntowegopowinna zawierać metodykę, wyniki i interpretację wykonanych badań polowych i laboratoryjnych, model geologiczny podłoża i zestawienie wyprowadzonych wartości parametrów geotechnicznych dla wyodrębnionych warstw gruntowych (§ 9 rozporządzenia [4]).

W § 10 [4] określone zostały wymagania dla projektu geotechnicznego. Projekt geotechniczny powinien zawierać: obliczeniowe parametry geotechniczne i częściowe współczynniki bezpieczeństwa, obliczeniowy model (w prostych przypadkach przekrój geotechniczny) podłoża gruntowego, obliczenia nośności i osiadań oraz ogólnej stateczności podłoża gruntowego, określenie oddziaływań od gruntu i wody gruntowej oraz sposób przeciwdziałania, jak również określenie potrzeby i zakresu prowadzenia monitoringu obiektu budowlanego.

Należy zauważyć, że w przypadku dokumentacji badań podłoża gruntowego oraz projektu geotechnicznego ustawodawca podkreślił (poprzez przywołanie) potrzebę merytorycznej zgodności ww. opracowań z zapisami norm [11] i [12].

 

Fot. archiwum firmy Geoteko Sp. z o.o.

 

Badania geotechniczne w ustawie – Prawo geologiczne i górnicze

Ustawa [2] w art. 88 pkt 1 definiuje sposób przedstawienia wyników prac geologicznych (w analizowanym przypadku stanowiących badania podłoża gruntowego obiektów budowlanych, czyli badania geotechniczne) w formie dokumentacji geologicznej. W pkt 2 art. 88 [2] określa rodzaje dokumentacji geologicznej, spośród których wymienia dokumentację geologiczno-inżynierską w celu określenia warunków geologiczno-inżynierskich, którą zgodnie z art. 91 ww. ustawy sporządza się na potrzeby:

- zagospodarowania przestrzennego,

- podziemnego bezzbiornikowego magazynowania substancji lub podziemnego składowania odpadów,

- składowania odpadów na powierzchni,

- posadawiania obiektów budowlanych.

Konieczność opracowania dokumentacji geologiczno-inżynierskiej dla trzech pierwszych przypadków jest oczywista z mocy [2]. W przypadku posadawiania obiektów budowlanych, ze względu na art. 3 pkt 7 [2] (wyłączenie ustalania geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych z zakresu stosowalności ww. ustawy) i regulacje w tym zakresie zawarte w rozporządzeniu [4], przepisów ustawy [2] nie należy stosować dla obiektów budowlanych zaliczonych do pierwszej kategorii geotechnicznej oraz drugiej kategorii geotechnicznej w przypadku występowania w podłożu prostych warunków gruntowych, dla których nie wykonuje się robót geologicznych zdefiniowanych w art. 6 ust. 1 pkt 11 ustawy [2].

Kwestia wyłączenia ustalania geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych z zakresu stosowalności ustawy [2] w zestawieniu z definicją roboty geologicznej, rozumianej jako wykonywanie (tylko w ramach prac geologicznych) czynności poniżej powierzchni terenu, dopuszcza prawną możliwość wykonywania wierceń, wkopów i sondowań na potrzeby dokumentowania warunków geotechnicznych bez konieczności stosowania poniżej opisanych procedur administracyjnych wynikających z przepisów ustawy [2] dla obiektów zaliczonych do pierwszej kategorii geotechnicznej oraz drugiej kategorii geotechnicznej w prostych warunkach gruntowych.

Procedura sporządzania ww. dokumentacji geologiczno-inżynierskiej regulowana jest w dwóch aktach wykonawczych do ustawy [2], tj. w rozporządzeniu [6] oraz rozporządzeniu [7]. Powiązane z rozporządzeniami [6] i [7], w zakresie stwierdzenia kwalifikacji osób wykonujących dokumentacje geologiczno-inżynierskie, jest rozporządzenie [8]. Przy sporządzaniu dokumentacji geologiczno-inżynierskiej zastosowanie mają również przepisy dotyczące gromadzenia i korzystania z informacji geologicznej, zawarte w rozporządzeniach [9] i [10].

Rozporządzenie [6] reguluje zasady opracowania projektu robót geologicznych, który następnie, w zależności od rodzaju i położenia terytorialnego projektowanej inwestycji, zatwierdzany jest w drodze decyzji (art. 80 pkt 1 ustawy [2]) przez jeden z trzech organów administracji geologicznej, tj. Starostę, Marszałka Województwa lub Ministra Środowiska (art. 156 ust. 1 ustawy [2]). Do czasu zmiany ustawy [2], tj. do 1 stycznia 2012 r., wykonywany był projekt prac geologicznych, przy czym zawartość merytoryczna obu dokumentów pozostaje praktycznie bez większych zmian. Podstawowym zadaniem projektu robót geologicznych jest zaplanowanie ilości, rodzajów przewidywanych badań polowych i laboratoryjnych oraz określenie formy dokumentacji geologicznej, która zostanie sporządzona na podstawie wyników  badań i analiz zaplanowanych w ramach projektu robót geologicznych. Należy dodać, że w przypadku dokumentowania warunków budowy podłoża gruntowego dla posadawiania budowli (bądź innych inwestycji, gdzie wymagana jest znajomość właściwości podłoża gruntowego) zaplanowany w projekcie robót geologicznych zakres badań terenowych i laboratoryjnych nie powinien być mniejszy od wymaganego przez normę [12]. Projekt robót geologicznych zgodnie z § 6 rozporządzenia [6] podpisuje osoba posiadająca odpowiednie (w przypadku projektów robót geologicznych na opracowanie dokumentacji geologiczno-inżynierskiej wymagane są uprawnienia geologiczne kategorii VI lub VII) kwalifikacje do wykonywania prac geologicznych.

Decyzja właściwego organu administracji geologicznej w sprawie zatwierdzenia projektu robót geologicznych, zaopiniowana w trakcie trwania procedury administracyjnej przez organ administracji samorządowej (art. 80 pkt 5 ustawy [2]), jest podstawą do wykonania zamierzonych robót geologicznych. Po wykonaniu zaplanowanych badań polowych i laboratoryjnych oraz prac kameralnych sporządzana jest dokumentacja geologiczno-inżynierska. Zasady sporządzenia, zawartość merytoryczną i formę tej dokumentacji szczegółowo reguluje rozporządzenie [7], którego przepisy bardzo precyzyjnie określają wymagania zarówno do części opisowej, jak i graficznej dokumentacji geologiczno-inżynierskiej. Po sporządzeniu dokumentacji geologiczno-inżynierskiej jest ona składana do zatwierdzenia przez właściwy organ administracji geologicznej (art. 93 pkt 2 ustawy [2]). Podobnie jak w przypadku projektu robót geologicznych, zgodnie z § 2 ust. 4 pkt 1d rozporządzenia [7], dokumentację musi sporządzić osoba posiadająca odpowiednie (w przypadku dokumentacji geologiczno-inżynierskich uprawnienia geologiczne kategorii VI lub VII) kwalifikacje do wykonywania prac geologicznych. Wątpliwości może budzić wymagany zakres dokumentacji geologiczno-inżynierskiej, obejmujący również zagadnienia typowo budowlane, np. ocenę stanu technicznego obiektów budowlanych zlokalizowanych w sąsiedztwie projektowanego obiektu budowlanego lub wskazania dotyczące sposobów posadowienia projektowanego obiektu budowlanego, w pierwszym przypadku jest to zagadnienie, które w praktyce budowlanej przypisywane jest konstruktorom z dużym doświadczeniem, a w drugim przypadku – geotechnikom posiadającym wieloletnią praktykę inżynierską.

W podsumowaniu informacji dotyczących wykonywania dokumentacji geologiczno-inżynierskich zawierających wyniki badań (rozpoznania) geotechnicznych warto podkreślić, że proces sporządzenia dokumentacji (poza częścią merytoryczną) jest procedurą administracyjną, w toku której inwestor (a częściej wykonawca prac będący pełnomocnikiem inwestora) musi uzyskać dwie decyzje administracyjne (zatwierdzającą projekt robót geologicznych i zatwierdzającą dokumentację geologiczno-inżynierską). Czas niezbędny do przeprowadzenia tej procedury (bez czasu koniecznego na wykonanie zaprojektowanych badań polowych i laboratoryjnych oraz niezbędnych prac kameralnych) wynosi co najmniej osiem tygodni (przy założeniu wykorzystania przez organ zatwierdzający projekt i dokumentację maksymalnego czasu dopuszczanego przez przepisy ustawy [3] – art. 35 § 3). W przypadku inwestycji, dla których ustawodawca przewidział, jako organ pierwszej instancji Ministra Środowiska, projekty robót geologicznych i dokumentacje geologiczno-inżynierskie, przed wydaniem stosownych decyzji, są opiniowane przez Komisję Dokumentacji Geologiczno-Inżynierskich przy Mi­nistrze Środowiska.

Należy ponadto pamiętać, że zgodnie z ustawą [2] oraz rozporządzeniem [7] dla niektórych zadań inwestycyjnych (odwodnienia budowlane otworami wiertniczymi, wykonywanie przedsięwzięć mogących negatywnie oddziaływać na wody podziemne, podziemne magazynowanie substancji lub podziemne składowanie odpadów, składowanie odpadów na powierzchni), niezależnie od opracowań dokumentujących warunki geotechniczne i geologiczno-inżynierskie, dodatkowo wymagane jest sporządzenie odpowiedniej dokumentacji hydrogeologicznej dokumentującej warunki hydrogeologiczne.

 

Podsumowanie

Można stwierdzić, że kierunek nowelizacji przepisów w zakresie badań i oceny podłoża gruntowego na potrzeby realizacji obiektów budowlanych jest zgodny z przyjętymi przez nasz kraj normami europejskimi (Eurokod 7). W szczegółach nowe rozporządzenie [4], a zwłaszcza przepisy ustawy  [2] nadal nie spełniają w pełni postulatów środowiska geotechników (wyrażonego w formie stanowiska Polskiego Komitetu Geotechniki w sprawie interpretacji przepisów rozporządzenia [4]) i założeń normy [11] i [12] (Eurokod 7). Pomimo zmian w przepisach prawnych w dalszym ciągu nie są precyzyjnie określone zakresy i formy dokumentacji przedstawiających geotechniczne warunki posadowienia oraz nie jest jednoznacznie sprecyzowana rola geotechników przy ich sporządzaniu i realizacji (nadzorowaniu) inwestycji (budowy). Kolejnym mankamentem obecnego stanu prawnego jest nakładanie się kompetencji ustaw [1] i [2] w zakresie ustalania geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych w przypadku dokumentowania warunków dla obiektów drugiej (w złożonych i skomplikowanych warunkach gruntowych) i trzeciej kategorii geotechnicznej. Powoduje to obowiązek sporządzania dublujących się dokumentacji (wg wymagań rozporządzenia [4] i ustawy [2]). Dodatkowo zapisy rozporządzenia [7] stanowiącego akt wykonawczy ustawy [2] wymagają analizowania w dokumentacjach geologiczno-inżynierskich problemów z zakresu kompetencji  inżynierów budownictwa lub geotechników, w sytuacji gdy ich autorami są głównie geolodzy posiadający wykształcenie przyrodnicze.

W Prawie budowlanym powinno się znaleźć usankcjonowanie kwalifikacji geotechnicznych, wymagających specjalistycznego przygotowania technicznego. Przy zmianach legislacyjnych związanych z wprowadzeniem kwalifikacji geotechnicznych powinny zostać uwzględnione certyfikaty geotechniczne nadawane przez Polski Komitet Geotechniki.

Problemy związane z nowym stanem prawnym są przedmiotem dyskusji w środowisku geologów, geotechników i inżynierów budownictwa. Wszystkie działania związane z interpretacją nowych przepisów i wskazywaniem potrzebnych dalszych zmian legislacyjnych powinny być podporządkowane dążeniu do pełnej zgodności stanu polskiego prawodawstwa z  Eurokodem 7.

 

mgr inż. Piotr Paprocki

Geoteko Projekty i Konsultacje Geotechniczne Sp. z o.o.

dr hab. inż. Eugeniusz Koda

Wydział Budownictwa i Inżynierii Środowiska SGGW

 

 

Wykaz aktów prawnych

1. Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 1994 r. Nr 89, poz. 414 z późn. zm.).

2. Ustawa z dnia 9 czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze (Dz.U. z 2011 r. Nr 163, poz. 981).

3. Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 9 października 2000 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071).

4. Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych (Dz.U. z 2012 r. poz. 463).

5. Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. z 2012 r. poz. 462).

6. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 20 grudnia 2011 r. w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących projektów robót geologicznych, w tym robót, których wykonywanie wymaga uzyskania koncesji (Dz.U. z 2011 r. Nr 288, poz. 1696).

7. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 23 grudnia 2011 r. w sprawie dokumentacji hydrogeologicznej i dokumentacji geologiczno-inżynierskiej (Dz.U. z 2011 r. Nr 291, poz. 1714).

8. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2011 r. w sprawie kwalifikacji w zakresie geologii (Dz.U. z 2011 r. Nr 275, poz. 1629).

9. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 15 grudnia 2011 r. w sprawie gromadzenia i udostępniania informacji geologicznej (Dz.U. z 2011 r. Nr 282, poz. 16567).

10. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 20 grudnia 2011 r. w sprawie korzystania z informacji geologicznej za wynagrodzeniem (Dz.U. z 2011 r. Nr 292, poz. 1724).

11. PN-EN 1997-1:2008 Eurokod 7: Projektowanie geotechniczne. Część 1: Zasady ogólne.

12. PN-EN 1997-2:2009 Eurokod 7: Projektowanie geotechniczne. Część 2: Rozpoznanie i badanie podłoża gruntowego.

www.piib.org.pl

www.kreatorbudownictwaroku.pl

www.izbudujemy.pl

Kanał na YouTube