Używamy cookies i podobnych technologii m.in. w celach: świadczenia usług, reklamy, statystyk. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.

Spitsbergen - budownictwo na obszarach wiecznej zmarzliny

09.01.2019

Gdyby budynki nie stały na palach, to swoim ciepłem roztapiałyby marzłoć gruntu i zapadały się w nim.

 

 


Spitsbergen jest największą wyspą archipelagu Svalbard, graniczącą z Oceanem Arktycznym oraz Morzami: Norweskim, Grenlandzkim i Barentsa. Dominuje rzeźba górska z licznymi dolinami polodowcowymi. Zajmuje powierzchnię 38 tys. km2, w tym ponad połowa powierzchni pokryta jest lodem.

Wieczna zmarzlina, noc polarna, suchy arktyczny klimat, niskie temperatury to warunki, jakie występują na Spitsbergenie. Przez ponad 100 dni w roku panują tu noc (październik - luty) oraz dzień polarny (kwiecień - sierpień). Powierzchnię terenu pokrywa uboga roślinność tundrowa. Występują tu zwierzęta przystosowane do panujących warunków: niedźwiedzie i lisy polarne, renifery, foki, morsy, wiele gatunków ptaków. Poruszając się po Spitsbergenie, dla ochrony przed niedźwiedziami obowiązkowe jest posiadanie broni.

Wyspa od XVII w. była bazą wielorybniczą i do początku XX w. była to ziemia niczyja. W 1920 r. sygnowano Traktat Spitsbergeński i obszar ten stał się częścią Królestwa Norwegii jako strefa zdemilitaryzowana. Traktat ustanowił wolną strefę ekonomiczną, gwarantuje sygnatariuszom dostęp do gruntu i eksploatacji bogactw mineralnych.


 

 

Fot. 1, 2. Pyramiden, dawniej osada górnicza, teraz rozwija się tu turystyka

www.piib.org.pl

www.kreatorbudownictwaroku.pl

www.izbudujemy.pl

Kanał na YouTube

Profil na Google+