Używamy cookies i podobnych technologii m.in. w celach: świadczenia usług, reklamy, statystyk. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.

Docieplenia od wewnątrz ze szczególnym uwzględnieniem nowych technologii

28.05.2018

 

Fot. 2. Docieplenie od wewnątrz z wełny drzewnej z ogrzewaniem ściennym [11]

 

Zgodnie z wymogami rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie [6], na wewnętrznej powierzchni przegrody zewnętrznej nie może występować kondensacja pary wodnej umożliwiająca rozwój grzybów pleśniowych. W celu zachowania tego warunku, w odniesieniu do przegród zewnętrznych budynków mieszkalnych, zamieszkania zbiorowego, użyteczności publicznej i produkcyjnych oraz ich węzłów konstrukcyjnych, powinny one charakteryzować się współczynnikiem temperaturowym fRsi o wartości nie mniejszej niż wymagana wartość krytyczna. Oblicza się ją zgodnie z normą PN-EN ISO 13788 dotyczącą metody obliczania temperatury powierzchni wewnętrznej koniecznej do uniknięcia krytycznej wilgotności powierzchni i kondensacji międzywarstwowej [7]. Wymaganą wartość krytyczną współczynnika temperaturowego fRsi w pomieszczeniach ogrzewanych do temperatury co najmniej 20oC w budynkach mieszkalnych, zamieszkania zbiorowego i użyteczności publicznej należy określać przy założeniu, że średnia miesięczna wartość wilgotności względnej powietrza wewnętrznego jest równa 50%, przy czym dopuszcza się przyjmowanie wymaganej wartości tego współczynnika równej 0,72. Wartość współczynnika temperaturowego charakteryzującego przyjęte rozwiązanie konstrukcyjno-materiałowe należy obliczać zarówno dla wszystkich przegród pełnych w miejscach poza mostkami termicznymi, jak i dla mostków cieplnych. Można zastosować przestrzenny model przegrody według normy dotyczącej obliczania strumieni cieplnych i temperatury powierzchni [8] lub metodę uproszczoną, korzystając z katalogów mostków cieplnych [9]. Oprócz powyższych wymogów przegrody zewnętrzne powinny być tak zaprojektowane, by w ich wnętrzu nie występowało narastające w kolejnych latach zawilgocenie spowodowane kondensacją pary wodnej. Sprawdzenie tego warunku należy przeprowadzać według PN-EN ISO 13788. Dopuszcza się kondensację pary wodnej wewnątrz przegrody w okresie zimowym, jeżeli struktura przegrody umożliwi wyparowanie kondensatu w okresie letnim i nie nastąpi przy tym degradacja materiałów budowlanych przegrody na skutek tej kondensacji. Stosowane sporadycznie pod koniec XX w. materiały do wykonywania docieplenia ścian od wewnątrz powodowały występowanie wielu niekorzystnych zjawisk, w tym stałego przyrostu wilgotności w warstwie konstrukcyjnej. Na temat rozwiązań dociepleń od strony wewnętrznej można znaleźć wiele publikacji, w tym [1,2, 3, 4, 5]. Należy zaznaczyć, że skutkiem niewłaściwego podejścia w rozwiązaniach projektowych może być powstanie znacznych nieprawidłowości w postaci zawilgoceń i zagrzybień w obrębie docieplanych przegród budowlanych.

 

Fot. 3. Płyta zespolona - izolacja próżniowa VIP z płytą OSB [12]

 

Stosowane rozwiązania materiałowe

Stosując docieplenia ścian od strony wewnętrznej, mamy do wyboru zróżnicowane możliwości ich rozwiązań. Jest to związane z odmiennymi właściwościami materiałów termoizolacyjnych oraz pozostałych składowych docieplanej ściany, w tym elementów wykończeniowych. Klasyfikacja metod dociepleń od wewnątrz może być zrealizowana w oparciu o zróżnicowane koncepcje.

K. Arbeiter [1] podaje cztery główne koncepcje ociepleń od strony wewnętrznej, uwzględniające opór dyfuzyjny zastosowanej izolacji termicznej i możliwość dyfuzji wilgoci przez docieploną ścianę. Są to koncepcje:

  • izolacji termicznej o niewielkim oporze dyfuzyjnym i brak możliwości dyfuzji wilgoci przez zastosowany system dociepleń; wówczas barierę dla dyfundującej pary wodnej stanowi zastosowana izolacja paroszczelna;
  • izolacji termicznej o wysokim oporze dyfuzyjnym i braku możliwości dyfuzji wilgoci przez ścianę; barierą dla dyfundującej pary wodnej jest zarówno izolacja cieplna, jak i elementy wykończenia, np. tynk bądź powłoka malarska;
  • izolacji termicznej o bardzo wysokim oporze dyfuzyjnym i braku możliwości dyfuzji wilgoci;
  • izolacji termicznej o niewielkim oporze dyfuzyjnym i możliwości dyfuzji wilgoci.

www.piib.org.pl

www.kreatorbudownictwaroku.pl

www.izbudujemy.pl

Kanał na YouTube