Używamy cookies i podobnych technologii m.in. w celach: świadczenia usług, reklamy, statystyk. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.

Ochrona ograniczników przepięć - zmiany normowe

14.03.2019

Rys. 1. Wzajemne rozmieszczenie ogranicznika przepięć i chronionego urządzenia

 

W przypadku stosowania długich przewodów (instalacja elektryczna między SPD typu 2 w rozdzielnicy a wejściem chronionego urządzenia o charakterze pojemnościowym - rys. 1) mogą wystąpić dodatkowe oscylacje napięcia. Jest to o tyle ważne, że praktycznie wszystkie urządzenia elektroniczne stanowią elementy o charakterze pojemnościowym. Badania zaprezentowane w referacie [1] pokazały, że amplitudy przepięć na wejściu urządzenia dochodziły do podwojonej wartości napięcia panującego na warystorze ogranicznika przepięć typu 2. W niekorzystnym przypadku na skutek oscylacji może nastąpić uszkodzenie urządzenia pomimo zastosowania SPD w rozdzielnicy oraz zapewnienia warunku:

UP ≤ Uw

gdzie: UP - napięciowy poziom ochrony zapewniany przez SPD; Uw - poziom odporności udarowej chronionego urządzenia.

W nowych edycjach norm uwzględniono możliwość wystąpienia oscylacji w instalacji elektrycznej i wprowadzono pojęcie odległości ochronnej. Jest to maksymalna odległość między układem SPD a chronionym urządzeniem (liczona wzdłuż przewodu), przy której zapewniona jest jeszcze ochrona przyłącza zasilania tego urządzenia. Ważne jest w tym przypadku to, że zaproponowana odległość jest identyczna w przypadku norm opracowywanych przez różne komitety techniczne.

 

Wymagania normatywne w zakresie odległości ochronnej

Wymagania stosowania środków zawarte zostały w rozporządzeniu [2]. Instalacja i urządzenia elektryczne, przy zachowaniu wymagań Polskich Norm odnoszących się do tych instalacji i urządzeń, powinny zapewniać ochronę przed przepięciami łączeniowymi i atmosferycznymi. W załączniku Z1 do rozporządzenia [2] przywołane zostały Polskie Normy, których zastosowanie pozwala na spełnienie wymagań zawartych w akcie prawnym.

W przypadku budynków wyposażonych w urządzenie piorunochronne informacje o doborze i stosowaniu ograniczników przepięć, chroniących przed udarami powodowanymi przez przepięcia atmosferyczne, podano w PN-EN 62305-4 [3]. Zgodnie z zapisami normy miejsce montażu SPD powinno uwzględniać wpływ określonego źródła uszkodzeń (wyładowania piorunowe w obiekt, w linię lub w ich pobliżu) oraz możliwości odprowadzenia prądu udarowego do ziemi (możliwie najbliżej punktu wejścia linii do obiektu).

Niższy poziom zagrożenia udarowego, a tym samym większe bezpieczeństwo dla urządzeń zapewnia stosowanie skoordynowanego układu SPD. Jednak niektóre urządzenia mogą zawierać wewnętrzne SPD, których właściwości mogą wpływać na wymagania koordynacyjne. W budynkach z nieskoordynowanymi SPD jest możliwe wystąpienie uszkodzeń wewnętrznych urządzeń, jeżeli SPD od strony odbiorów lub SPD w obrębie urządzenia przeszkodzi prawidłowemu działaniu SPD na wejściu linii do obiektu.

 

Czytaj też: Systemy zasilania rezerwowego - cz. I

www.piib.org.pl

www.kreatorbudownictwaroku.pl

www.izbudujemy.pl

Kanał na YouTube