Używamy cookies i podobnych technologii m.in. w celach: świadczenia usług, reklamy, statystyk. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.

Używanie elementów nawiewnych przy zastosowaniu wentylacji grawitacyjnej

26.05.2017

Przepisy określają rodzaj urządzeń służących do doprowadzenia powietrza.

Odpowiada mgr inż. Marcin Gasiński - Stowarzyszenie Nowoczesne Budynki.

 

Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 6 listopada 2008 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2009 r. (Dz.U. z 2008 r Nr 201, poz. 1238), w §155 ust. 3 otrzymuje brzmienie: "W przypadku zastosowania w pomieszczeniach innego rodzaju wentylacji niż wentylacja mechaniczna nawiewna lub nawiewno-wywiewna, dopływ powietrza zewnętrznego, w ilości niezbędnej dla potrzeb wentylacyjnych, należy zapewnić przez urządzenia nawiewne umieszczane w oknach, drzwiach balkonowych lub w innych częściach przegród zewnętrznych".

Przepisy nie definiują, czym jest urządzenie, w związku z tym pojawia się pytanie, czy zastosowanie okuć stolarki umożliwiających użycie funkcji mikrowentylacji spełnia wymagania przepisów i może być uznane jako urządzenie czy też nie. Należy wziąć pod uwagę fakt, że funkcja mikrowentylacji w żaden sposób nie zapewnia możliwości zapewnienia dopływu powietrza określonej wartości wymaganej przez normy.

Polska Norma PN-83/B-03430/Az3:2000 nie uwzględnia możliwości stosowania funkcji mikrowentylacji. Pojawia się zatem pytanie - czy w okresie, w którym wprowadzono nowelizację przepisów i przy wymaganiach w tamtym okresie stawianych w zakresie szczelności stolarki [de facto klasa 4 szczelności), zastosowanie mikrowentylacji bez innych urządzeń nawiewnych, jak np. nawiewniki, jest wystarczające do spełnienia wymogów § 155 ust. 3 (Dz.U. z 2008 r Nr 201, poz. 1238).

 

Fot. © Amakar - Fotolia.com

 

Wymagania dla urządzeń nawiewnych, których funkcją jest doprowadzenie powietrza zewnętrznego w instalacjach wentylacji grawitacyjnej, hybrydowej oraz mechanicznej wywiewnej, zostały przedstawione w § 155 ust. 3 i 4 rozporządzenia WT:

§ 155.3. W przypadku zastosowania w pomieszczeniach innego rodzaju wentylacji niż wentylacja mechaniczna nawiewna lub nawiewno--wywiewna, dopływ powietrza zewnętrznego, w ilości niezbędnej dla potrzeb wentylacyjnych, należy zapewnić przez urządzenia nawiewne umieszczane w oknach, drzwiach balkonowych lub w innych częściach przegród zewnętrznych.

Urządzenia nawiewne, o których mowa w ust. 3, powinny być stosowane zgodnie z wymaganiami określonymi w Polskiej Normie dotyczącej wentylacji w budynkach mieszkalnych, zamieszkania zbiorowego i użyteczności publicznej.

W załączniku nr 1 do rozporządzenia w odniesieniu do § 155 ust. 4, odwołującego się do wymagań dla urządzeń nawiewnych, przywołano pkt 2.1.5 z Polskiej Normy PN-B-03430:1983+Az3:2000:

33

§ 155 ust. 4

PN-B-03430:1983

PN-B-03430:1983/

Az3:2000

Wentylacja w budynkach mieszkalnych zamieszkania zbiorowego i użyteczności publicznej. Wymagania [w zakresie pkt 2.1.5)

 

Polska Norma określa m.in. rodzaj urządzeń nawiewnych - nawiewniki powietrza zewnętrznego i stawia im następujące wymagania:

2.1.5.a)

W przypadku zastosowania okien charakteryzujących się współczynnikiem infiltracji powietrza „a” mniejszym niż 0,3 m3/[m x h x daPa2'3), przez nawiewniki powietrza o regulowanym stopniu otwarcia usytuowane:

-  w górnej części okna [w ościeżnicy, ramie skrzydła, między ramą skrzydła a górną krawędzią szyby zespolonej), lub

- w otworze okiennym [między nadprożem a górną krawędzią ościeżnicy, w obudowie rolety zewnętrznej), lub

- w przegrodzie zewnętrznej ponad oknem.

Strumień powietrza przepływającego przez całkowicie otwarty nawiewnik, przy różnicy ciśnienia po obu jego stronach 10 Pa, powinien mieścić się w granicach:

- od 20 m3/h do 50 m3/h, jeśli zastosowana jest wentylacja grawitacyjna,

- od 15 m3/h do 30 m3/h, jeśli zastosowana jest wentylacja mechaniczna wywiewna.

Strumień objętości powietrza przepływającego przez nawiewnik, którego element dławiący znajduje się w pozycji maksymalnego zamknięcia, powinien zawierać się w granicach od 20% do 30% strumienia przy jego całkowitym otwarciu.

W budynkach o wysokości do dziewiątej kondygnacji włącznie dopuszcza się doprowadzenia powietrza przez okna charakteryzujące się współczynnikiem infiltracji "a" wyższym niż 0,5, lecz nie większym niż 1,0 m3/(m x h x daPa2/3), pod warunkiem że okna wyposażone są w skrzydło uchylno-rozwieralne, górny wywietrznik uchylny lub górne skrzydło uchylne.

Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że jedynym urządzeniem służącym do doprowadzenia powietrza są nawiewniki powietrza zewnętrznego. Funkcja mikro- wentylacji nie odgrywa roli nawiewnika, a w szczególności jest niezgodna z wymaganiami zawartymi w normie PN-B- -03430:1983+Az3:2000, w związku z czym zastosowanie jej zamiast nawiewnika należy uznać za nieprawidłowe. Ponadto należy zauważyć, że wymagania w zakresie szczelności okien i drzwi balkonowych zostały zawarte w załączniku nr 2 do WT:

W budynkach niskich, średniowysokich i wysokich przepuszczalność powietrza dla okien i drzwi balkonowych przy ciśnieniu równym 100 Pa wynosi nie więcej niż 2,25 m3/(m2•h) w odniesieniu do długości linii stykowej lub 9 m3/(m2•h) w odniesieniu do pola powierzchni, co odpowiada klasie 3 Polskiej Normy dotyczącej przepuszczalności powietrza okien i drzwi. Dla okien i drzwi balkonowych w budynkach wysokościowych przepuszczalność powietrza przy ciśnieniu równym 100 Pa wynosi nie więcej niż 0,75 m3/(m2•h) w odniesieniu do długości Unii stykowej lub 3 m3/(m2•h) w odniesieniu do pola powierzchni, co odpowiada klasie 4 Polskiej Normy dotyczącej przepuszczalności powietrza okien i drzwi.

Polska Norma, o której mówi przepis, to norma stosowana do klasyfikacji okien pod względem ich szczelności - PN-EN 12207:2001. Badania szczelności okien wykonuje się w pozycji zamkniętej bez dodatkowych urządzeń rozszczepiających, w tym nawiewników powietrza zewnętrznego czy mikrowentylacji.

Trzeba również pamiętać, że okna i drzwi balkonowe są wyrobem budowlanym wprowadzanym do obrotu ze znakiem CE, dla których specyfikację techniczną stanowi norma zharmonizowana PN-EN 14351-1:2006+A1:2010, a od dnia 1 listopada 2019 r. wyłącznie PN-EN 14351-1:2006+A2:2016. Jedną z właściwości użytkowych wyrobu jest klasa szczelności określana zgodnie z normą PN-EN 12207:2001. Stosowanie wymagań w przepisach krajowych, odnoszących się do właściwości użytkowych niewymiemonych w normie zharmonizowanej, w tym do współczynnika infiltracji "a", jest nieprawidłowe i sprzeczne z przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011 z dnia 9 marca 2011 r. ustanawiającego zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych i uchylającego dyrektywę Rady 89/106/EWG.

W podsumowaniu należy wskazać, że przepisy określają rodzaj urządzeń służących do doprowadzenia powietrza, są to wyłącznie nawiewniki powietrza zewnętrznego oraz przypisane im właściwości użytkowe. Wymagania w zakresie szczelności okien i drzwi balkonowych zostały zdefiniowane w rozporządzeniu WT, a odniesienia treści normy PN-B-03430:1983+Az3:2000 do współczynnika infiltracji "a", wobec aktualnego brzmienia WT, nie mają zastosowania. Jednocześnie przywołanie przez rozporządzenie WT wymagań dla urządzeń nawiewnych ze wskazaniem na normę PN-B-3430:1983+Az3:2000 oznacza, że wymagania tam zawarte pozostają wiążące i dotyczą budynków wyposażonych w okna o klasie szczelności 3 lub 4, a nie w okna charakteryzujące się określonymi wartościami współczynnika infiltracji "a".

www.piib.org.pl

www.kreatorbudownictwaroku.pl

www.izbudujemy.pl

Kanał na YouTube