Używamy cookies i podobnych technologii m.in. w celach: świadczenia usług, reklamy, statystyk. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.

Żywiczne posadzki w przemyśle spożywczym

29.05.2018

Niewiele posadzek żywicznych jest w stanie wytrzymać działania szerokiego spektrum chemikaliów przy równoczesnym zachowaniu parametrów wytrzymałościowych i przeniesieniu szerokiego zakresu obciążeń termicznych.

Posadzki żywiczne stosowane w przemyśle spożywczym jako okładziny ochronne płyt betonowych muszą spełniać jednocześnie wiele wygórowanych kryteriów, które często są bardziej rygorystyczne aniżeli wymagania stawiane posadzkom w innych gałęziach przemysłu. Technologie wykorzystywane w procesach przetwórstwa spożywczego niejednokrotnie stanowią kombinację czynników degradujących posadzki, tworząc wysoce agresywne środowisko, któremu nie są w stanie sprostać tradycyjne rozwiązania okładzin podłogowych z płytek ceramicznych, żywic epoksydowych, poliuretanowych czy poliuretanowo-cementowych. Choć wiele z obecnie stosowanych technologii posadzek żywicznych jest odpornych na poszczególne obciążenia z osobna, takich jak ścieranie, uderzenia, agresja chemiczna, wysokie temperatury, tolerancja na wilgotne podłoża i inne, to jednak niewiele z dostępnych rozwiązań może sprostać tym wymaganiom odporności, gdy występują one jednocześnie. Może to być wynikiem np. chwilowej zmiany niektórych parametrów wytrzymałościowych wskutek wysokiej temperatury, która powoduje mięknięcie materiałów z żywic, co przy równoczesnym występowaniu obciążeń mechanicznych powoduje uszkodzenie struktury materiału. Podobnie jest z agresją chemiczną większości stosowanych środków w przemyśle spożywczym, które w podwyższonej temperaturze mogą być dużo bardziej reaktywne i szkodliwe niż w temperaturze otoczenia; przykładem może być wodorotlenek sodu, powszechnie stosowany w zakładach przetwórstwa spożywczego w pomieszczeniach CIP (ang. Cleaning in Place - stacje mycia) do odkażania i czyszczenia instalacji, który w stężeniu 50% oraz w temperaturze pokojowej jest umiarkowanie agresywny. Zgodnie z technologią jest on jednak używany w temperaturze 60°C. Poziom reaktywności jest wówczas tak wysoki, że takiego obciążenia chemicznego nie wytrzymuje większość systemów posadzek żywicznych. Do wyjątków należy pierwowzór posadzek poliuretanowo-cementowych wynaleziony w 1969 r. w Anglii.

 

Fot. 1. Poluzowane i poprzesuwane płytki w posadzce w jednej z mleczarni

 

Odporność posadzek na różnorodne oddziaływania

Odporność na oddziaływania chemiczne

Często się okazuje, że kombinacja substancji chemicznych oddziałuje na posadzki dużo bardziej agresywnie niż te same substancje występujące oddzielnie. W przemyśle spożywczym używa się też wiele różnych substancji chemicznych, które nie występują w składzie produktów końcowych, ale biorą udział w procesach technologicznych. Przykłady:

  • Kwas octowy, 50-proc., jako ocet spirytusowy szeroko stosowany w przemyśle spożywczym zwłaszcza do produkcji zup, sosów i przetworów z warzyw i owoców.
  • Kwas mlekowy w różnych stężeniach w temperaturze 60°C przy wytwarzaniu różnych produktów mleczarskich.
  • Kwas oleinowy, zawsze w temperaturze 60°C, jako reprezentant kwasów organicznych powstających w efekcie oksydacji tłuszczów roślinnych i zwierzęcych szeroko spotykanych w przemyśle spożywczym.
  • Stężony kwas cytrynowy występujący m.in. w owocach cytrusowych - reprezentant szerszego kręgu kwasów owocowych, mogących bardzo szybko degradować posadzki żywiczne.
  • Wina i alkoholowe środki do dezynfekcji rąk.
  • 50-proc. wodorotlenek sodu stosowany w temperaturze 60°C jako środek czyszczący.
  • 30-proc. kwas azotowy również stosowany jako środek czyszczący.
  • 15-proc. podchloryn sodu - środek do dezynfekcji.

 

www.piib.org.pl

www.kreatorbudownictwaroku.pl

www.izbudujemy.pl

Kanał na YouTube

Profil na Google+