Używamy cookies i podobnych technologii m.in. w celach: świadczenia usług, reklamy, statystyk. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.

Kompleksowość prac hydroizolacyjnych na tarasach i balkonach - cz. II

25.09.2018

Wykończeniem schodów najczęściej są kształtki lub płytki ceramiczne układane na uszczelnieniu zespolonym. Poprawny układ płytek stopnicy i podstopnicy pokazano na rys. 1 i 4. Istotne jest miejsce wykonania i materiał wypełniający spoiny. Pokazany na tych rysunkach układ kształtek minimalizuje wpływ odkształceń termicznych w płaszczyźnie (rys. 5). Narożniki wewnętrzne i zewnętrzne należy uszczelnić taśmami, a do wypełnienia spoiny należy zastosować elastyczną masę dylatacyjną (silikonową lub poliuretanową). Grubość warstwy kleju powinna być jak najcieńsza, natomiast tolerancje wymiarowe konstrukcji betonowej są dość duże, dlatego wskazane jest wyrównanie powierzchni i wykonanie spadków na powierzchni stopnic. Do tego celu najlepiej nadają się zaprawy polimerowo-cementowe (PCC). Po pierwsze dodatek polimerów podnosi odporność zapraw na czynniki atmosferyczne (przede wszystkim cykle zamrażania i rozmrażania), po drugie zwiększa przyczepność i po trzecie pozwala na nakładanie cienkiej warstwy (praktycznie od 1 mm). Z podanych powyżej powodów należy unikać stosowania zwykłych zapraw cementowych (ich grubość w najcieńszym miejscu powinna wynosić 2,5-3 cm, co znacznie wpłynęłoby nie tylko na wymagany zapas wysokości, ale i utrudniłoby koordynację wymiarową). Wymagania techniczne stawiane płytkom, zaprawie klejącej i spoinującej oraz zaprawie uszczelniającej są identyczne jak dla tarasów i balkonów ([7], [8], [9], [10]). Przykładowe uszczelnienie styku schodów z połacią pokazano na rys. 1 i 2.

Do tego celu stosuje się taśmy wklejane w uszczelnienie podpłytkowe, elastyczna masa silikonowa lub poliuretanowa stanowi jedynie wypełnienie dylatacji. Reasumując, uszczelnienie podpłytkowe połaci w sposób płynny przechodzi w uszczelnienie podpłytkowe stopni. Umiejscowienie konstrukcji wsporczej ma o tyle znaczenie, że zagłębioną w gruncie jej część trzeba zabezpieczyć przed wilgocią z gruntu. Musi zatem istnieć techniczna możliwość jej zaizolowania. Schemat wykonania izolacji konstrukcji fundamentu w gruncie pokazano na rys. 6, a przykładowy detal połączenia izolacji pionowej z poziomą (w gruncie) należy wykonać w sposób podany np. na rys. 7.

 

Rys. 6. Układ hydroizolacji schodów zewnętrznych (rozpatrywać łącznie z rys. 7 i 8): 1 - fundament schodów lub konstrukcyjny beton podkładowy, 2 - schody (element konstrukcyjny), 3 - izolacja pozioma fundamentu schodów, 4 - izolacja pionowa fundamentu schodów, 5 - hydroizolacja stopni (uszczelnienie podpłytkowe) z elastycznego szlamu, 6 - okładzina schodów, 7 - poziom gruntu

 

Rys. 7. Połączenie izolacji poziomej z papy i pionowej z masy KMB (rozpatrywać łącznie z rys. 6): 1 - fundament schodów lub konstrukcyjny beton podkładowy, 2 - schody (element konstrukcyjny), 3 - izolacja pozioma fundamentu schodów z papy (układana na zagruntowanym podłożu), 4 - izolacja pionowa fundamentu schodów - bitumiczna masa uszczelniająca KMB (w zależności od wytycznych producenta może zaistnieć konieczność gruntowania podłoża lub stosowania wkładek ochronno-wzmacniających), 5 - faseta o promieniu Rmax = 2 cm z systemowej masy bitumicznej, 6 - systemowy gruntownik na papę z opcjonalną posypką z piasku kwarcowego o uziarnieniu np. 0,2-0,7 mm; zamiast fasety (5) do uszczelnienia styku izolacji (3) i (4) można zastosować taśmę i kształtki uszczelniające

www.piib.org.pl

www.kreatorbudownictwaroku.pl

www.izbudujemy.pl

Kanał na YouTube